ویروس ایدزچیست وراه انتقال

مقدمه:

ایدز یک بیماری خطر ناک وکشنده است در سال ۲۰۰۷میلادی حدود۳۳/۲میلیون نفرمبتلا به این بیماری در سراسر جهان وجود

داشته ودر سال ۲۰۰۸این تعداد به حدود ۴۰میلیون رسیده است در سال ۲۰۰۷ ۲/۱میلیون نفر  از جمله ۳۳۰/۰۰۰کودک در اثر

این بیماری جان خود  را از دست داده اند تاکنون حدود ۳۱میلیون نفر در اثر بیماری ایدز فوت شده اند در امریکا حدود۱میلیون نفر

مبتلا به ایدز یا الوده به ویروس HIVزندگی می کنند ودر هر سال ۴۰/۰۰۰نفر در این کشور به ویروس وزبور الوده می شوند

جوانان در تمام کشورهای جهان بیش از سایرین در خطر الوده شدن به ویروس مزبور قرار دارند حدود ۷۵تا۹۰درصد افراد الوده به

اچ.ای.وی ۲۰تا۴۵ساله هستند تعداد افراد مبتلا به ایدز ایران بر طبق امار سال ۱۳۸۷ وزرات بهداشت ودرمان ۱۲۵۵۶نفر بوده

است وبرخی امارها حکایت از وجود ۳۰تا۴۰هزار مبتلا به ایدز در ایران دارند

بیماری ایدز وچگونگی ایجاد ان:

ایدز به  معنی نشانگان نقص ایمنی اکتسابی،نوعی بیماری پیشرونده علاج نشدنی وقابل پیشگیری ناشی از تکثیر ویروسی

به نام اچ.ای.وی در بدن میزبان است که باعث تخریب جدی دستگاه ایمنی بدن انسان می شود که خود زمینه ساز بروز

عفونت های موسوم به فرصت طلب است که یک بدن سالم عموما قادر به مبارزه با انهاست ودر نهایت پیشرفت همین عفونت

ها منجر به مرگ بیمار می شود به طور کلی که بیماری سل عامل اصلی مرگ ومیر در میان مبتلایان به ایدز در سراسر جهان

است از سال ۱۹۸۸به منظور افزایش بودجه ها ونیز بهبود اگاهی ،اموزش ومبارزه با تبعیض ها اول دسامبر هر سال روز جهانی

ایدز معین شد ودرحال حاضر ایدز چهرمین علت مرگ میر بشر است وپیش بینی می شود تا سال ۲۰۱۰مقام اول را به خود

اختصاص دهد

چگونگی تکثیر ان:

ویروس ایدز از طریق چسباندن خوشه های پروتئینی در سطح بیرونی ذرات ویروس به گیرندهای پروتئینی سلول هدف ملحق

می شود اچ.ای.وی نمونه ای از اطلاعات ژنتیکی خود را کپی می کند ویرس این کپی از ژن ها را وارد DNAسلول میزبان می

کند وقتی سلول میزبان شروع به تکثیر می کند بخش های تشکیل دهنده اچ.ای.وی را نیز تکثیر می نماید بخش های تشکیل

دهنده ویروس در نزدیکی جدار سلول جاسازی می شوند این بخش ها یک جوانه تشکیل می دهند که از سلول جدا می شود

وبه یک ذره جدید اچ.ای.وی تبدیل می شود

چگونگی انتقال ان:

اچ.ای.وی در تمام ترشحات بدن فرد مبتلا وجود دارد ولی محققان به شواهدی از انتقال ویروس به عرق،اشک،ادرار یامدفوع

ووجود محتویات استفراغ دست نیافته اند به جز۲مورد استثنا که ان هم به صورت انتقال به وسیله مدفوع از راه بریدگی زخم

بوده است فقط ۳راه برای انتقال وسرایت اچ.ای/وی به اثبات رسیده است این ۳راه عبارتند از

۱-امیزش جنسی:

شایع ترین راه سرایت ویروس است .ویروس ممکن است ازفرد مبتلا به شریک جنسی وی (مرد به زن ،زن به مرد ،مرد به مرد

،زن به زن)منتقل شود سرایت از راه جنسی ۸۰%کل موارد را شامل می شود که بیش از ۷۰%ان از راه تماس با جنس مخالف

و۱۰%ان از طریق تماس با همنجنس است البته در ایران این وضعیت متفاوت است به نحوی که شایع ترین راه انتقال ایدز در

ایران استفاده از سرنگ الوده به وسیله معتادان تزریقی ویا انتقال خون الوده است فعایت های جنسی محافظت نشده

مفعولی(پذیرنده) خطرناک تر از فعالیت های جنسی محافظت نشده فاعلی (دخول کننده)هستند وخطر انتقال عفونت ازراه

نزدیکی محافظت نشده مقعدی بیش از خطر انتقال از طریق نزدیکی محافظت نشده مهبلی (واژینال)یا دهانی است با این حال

،سکس دهانی کاملا بی خطر نیست  واچ .ای.وی می تواند از سکس دهانی مفعولی وفاعلی ،هر دو منتقل شود خطر انتقال

اچ.ای.وی از طریق تماس با بزاق به میزان قابل ملاحظه ای کمتر از تماس با مایع منی است وبرای ایجاد خطر چشمگیر الوده

شدن به عفونت بلعیدن چند لیتر بزاق فرد حامل ویروس اچ.ای.وی ضرورت دارد بزاق به طور طبیعی عفونت زایی اچ.ای.وی را

محدود می کند تجاوز جنسی خطر انتقال اچ.ای.وی را به میزان زیاد افزایش می دهد زیرا در این مورد به ندرت محافظت های

لازم صورت می گیرد واسیب فیزیکی به واژن به طور مکرر وارد می اید واین امر انتقال اچ.ای.وی را تسهیل می کند

 

۲-تبادل خون یا فراورده های ان:

اچ.ای.وی می تواند از راه تزریق خون یا فاکتورهای انعقادی الوده انتقال پیدا کند ویروس از راه سیاهرگ (مثلا در حین

تزریقوریدی)مقعد ،واژن ،الت تناسلی،دهان وسایر غشاهای محیطی (مانند چشم ومخاط داخل بینی)یا بریدگی ها وزخم ها

وارد بدن میزبان می شود بیماران مبتلا به هموفیلی ومعتادان تزریقی (که از سرنگ وسوزن مشترک استفاده می کنند)از گروه

های پر خطر ابتلا به ایدز هستند هر نوع وسیله تیز وبرنده که احتمال اغشته کردن فرد به خون الوده به ویروس راداشته باشد

در صورت ضد عفونی نشدن وایجاد بریدگی وزخم می تواند فرد سالم را الوده کند

 

۳-انتقال از مادر به جنین:

ویروس می تواند از طریق مادر  الوده به جنین داخل رحم ویا حین زایمان ویا در طی دوران شیردهی به جنین یا نوزاد منتقل

شود (بنابراین در نوزادان می تواند با جایگزینی شیر مادر از انتقال ان جلوگیری کرد)انتقال عفونت از مادر به جنین ممکن است

در اخر هفته های بارداری روی دهد انتقال عفونت همچنین می تواند در هنگام تولد از مادر به نوزاد صورت گیرد احتمال انتقال از

مادر به جنین در صورت  عدم درمان در دوران بارداری ووضع حمل ۲۵%است ودر صورتی که مادر از درمان ضد رترو ویروس

استفاده کند وزایمان با سزارین انجام شود میزان این احتمال به ۱%می رسد شیردهی این احتمال را به حدود۴%می رساند

راه انتقال مزبور در مورد ابتلای کودکان بسیار شایع است به طوری که ۹۰%تمام کودکان مبتلا به اچ.ای.وی  درسال ۲۰۰۳از

طریق انتقال از مادر به کودک دچار این عفونت شده اند هر چند داروها در کاهش احتمال این انتقال تاثیر دارند باید به تمام

زنانی که باردار هستند یا تمایل به باردار شدن دارند وتصور می کنند در تماس با ویروس اچ.ای.وی بوده اند حتی اگر این تماس

سال ها پیش روی داده است توصیه نمود تا از نظر الودگی به ویروس اچ.ای.وی تحت مشاوره وازمایش قرار بگیرند

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *